DOROTA SZUKAŁA – „Zapatrzenie”

 

DOROTA SZUKAŁA

„Zapatrzenie”

Węgiel na papierze

100×70 cm

2021


DOROTA SZUKAŁA (ur. 1959)

W roku 1987 ukończyła PWSSP w Poznaniu. Dyplom z rysunku w pracowni prof. Bogdana Wegnera.

W 1989 roku otrzymała stypendium Ministra Kultury i Sztuki.

Specjalizuje się w rysunku.

Tekst prof. ASP Andrzej Leśnik

„Rysunki Doroty Szukały są czymś wyjątkowym, to skromność, delikatność i zarazem siła wypowiedzi. Jest w nich wielka odwaga mówienia językiem rysunku, jego najprostszymi środkami o sprawach dla człowieka najważniejszych, o nim samym, jego kondycji. Konsekwentna decyzja wyboru techniki wykonania tych aktów – postaci, jaką jest węgiel, to jakby wyraźna zgoda na kruchość i nietrwałość fizycznego bytu człowieka. Nie jest to studium aktu, dla artystki nie jest najważniejsza anatomia, proporcje ani konkretne ciało. Widzimy ciało, postać bez głowy, twarzy, które równie dobrze, tak jak nie jest, mogłoby być nasze. Jest bez tła, atrybutów, ciało wręcz bezbronne nie wobec naszej woli, wyobraźni, ale przede wszystkim wobec czasu. To dotykanie tajemnicy bycia z jego kruchością, jak się zdaje jest istotą tych rysunków.

Z szarości, przeciw nicości powstają postacie. Delikatność, z jaką węgiel sam kruchy, dotyka płaszczyzn, już na początku wręcz unicestwia jakby fizyczność tych rysunków, formę, akt samego rysowania. Równocześnie doświadczamy bogactwa materii między czernią a bielą, jaką tworzy węgiel w zetknięciu ze strukturą papieru. Często linia rozsypuje się czarną plamą, innym razem znika pochłonięta nagle pojawiającym się światłem, rozjaśniającym cały rysunek.
Między światłem i cieniem trwa spór o istnienie formy, którą ocala wrażliwość i wyobraźnie autorki”.